Date2

Σάββατο, 6 Ιουνίου 2020 21:21:37

rss

αναζήτηση

makripano

Σπάτα – Αρτέμιδα: Ο Ραμπελέ, η δημοτική αρχή Δημ. Μάρκου και οι… ναυαγοσώστες!

Αλλάξτε μέγεθος

markou rabelai

Με μια φράση του Γάλλου συγγραφέα της Αναγέννησης Φρανσουά Ραμπελέ, η επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης του Δήμου Σπάτων – Αρτέμιδας, Άννα Ραφτοπούλου προχώρησε σε μια κριτική της δημοτικής αρχής Δημ. μάρκου με αφορμή την πρόσληψη ναυαγοσωστών.

Αναφέρει στη σχετική ανακοίνωσή της η κα Ραφτοπούλου: «Ξέρω πολλούς που δεν μπορούσαν όταν έπρεπε, επειδή δεν το έκαναν όταν μπορούσαν. François Rabelais.

Αυτή η έκφραση σημαδεύει την πορεία της Δημοτικής Αρχής του Δημήτρη Μάρκου την τελευταία 6ετία, που έχει την τύχη των πόλεων μας στα χέρια του.

Τρανή απόδειξη αυτής της πολιτικά γλαφυρής κατάστασης αποτελεί η λειτουργία της Οικονομικής Επιτροπής που προεδρεύει ο ίδιος, με την συνεχή πρακτική της έκτακτης δια περιφοράς ψήφισης σοβαρών θεμάτων, με ενημέρωση –προειδοποίηση πολλές φορές, έως και μόλις δύο ωρών.

Ο μη σεβασμός της αντιπολίτευσης και του θεσμικού της ρόλου αποτελεί μόνιμη πολιτική επιλογή σας.

Μια ισχυρή και σωστά οργανωμένη μείζον αντιπολίτευση, που ελέγχει σε βάθος τα θέματα που έρχονται προς ψήφιση, που υποβάλει προτάσεις, σας ενοχλεί και μάλλον σας ενοχλεί πολύ.

Όπως βέβαια μας ενοχλεί πολύ και εμάς, να βλέπουμε επαναλαμβανόμενες πάγιες ετήσιες ανάγκες του Δήμου όπως η «η πρόσληψη Ναυαγοσωστών» (που είναι θέμα αύριο) να χρειάζεται “…μόλις 25 ημέρες” (όπως κατά λέξη αναφέρεται σε απάντηση σε ερώτημα μας), για να ξαναγραφτεί στην ουσία, μια σελίδα.

Σε λίγο θα ακούσουμε και το “Σου είπα σε πέντε λεπτά θα είμαι εκεί... Τι παίρνεις κάθε μισή ώρα;”»!

Ποιός ήταν ο Ραμπελέ

Για την ιστορία ο Φρανσουά Ραμπελέ (1483 ή 1494 - 1553) έγινε γνωστός για τα βιβλία του που περιγράφουν τις περιπέτειες δύο γιγάντων-βασιλιάδων, του Γαργαντούα και του γιου του, Πανταγκρυέλ.

Το έργο του επηρέασε βαθιά τη γέννηση και την εξέλιξη του σύγχρονου μυθιστορήματος, παρότι λογοκρίθηκε τόσο από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού όσο και από την καθολική εκκλησία.

Μέσω της σάτιρας άσκησε κριτική σε πρόσωπα (όπως στο θεολόγο Καλβίνο) και σε κοινωνικές δομές της εποχής του, στρέφοντας ένα σημαντικό κομμάτι των καυστικών του σχολίων κατά της Θεολογικής Σχολής της Σορβόννης, που δε δίστασε να κάψει τα έργα του δημόσια. 

Σχόλια